۱۳۹۱ خرداد ۲۸, یکشنبه

باید از پله بالا رفت. قدم به قدم. باید همیشه خود را به خاطر داشت. باید همیشه در درون خود، همان چیزی بود که هست. آنها که میخواهند یکدفعه با زاویه نود درجه به آسمان برسند، سفت زمین میخورند. راحت تر است که سختی ها را ذره ذره بچشیم و به حق استحقاق خود از زندگی و دنیا توقع داشته باشیم. دنیا زورش از همه بیشتر است و عدالتش موجود است. اگر ارزشی در وجود کسی هست به دلیل وجود درونی خود آن شخص است. هیچ دلیلی ندارد کسی اگر به خاطر اینکه خودش بود به جایی رسید، سریع خودش را تغییر بدهد و بشود شبیه آدم عقده هایش! آدم میتواند به خودش احترام بگذارد و در جهت رفع مشکلات روحی و رفتاری خود تلاش کند. ضمنا دیگران نیز لازم است یا به وجود شخص دیگری احترام بگذارند، یا اگر نمیتوانند به وجود آن شخص احترام بگذارند از وجودش صرف نظر کنند.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر